Πόλεμος Ρωσίας-Ουκρανίας: Πότε και πως μπορεί να τελειώσει ο εφιάλτης;

Καθώς η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, που άλλαξε την Ευρώπη και τον κόσμο πέρα από κάθε πρόβλεψη και φαντασία, διανύει την τρίτη εβδομάδα της, όλοι αναρωτιούνται πότε και πώς θα τερματιστεί αυτός ο ολέθριος, από κάθε σκοπιά, πόλεμος. Πέρα από το προπέτασμα καπνού που συντηρούν οι προπαγανδιστικές μηχανές των δύο εμπολέμων και των υποστηρικτών τους, αρχίζουν να διαφαίνονται κινήσεις για έναν επώδυνο συμβιβασμό και να διαγράφονται οι αδρές γραμμές της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων, αν και τίποτα δεν δείχνει ότι τα όπλα θα σιγήσουν σύντομα.

ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η συνάντηση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ με τον Ουκρανό ομόλογό του Ντμίτρο Κουλέμπα στην Αττάλεια της Τουρκίας, την περασμένη Πέμπτη, μπορεί να μην απέδωσε κάτι το χειροπιαστό, αλλά και μόνη η αναίμακτη πραγματοποίησή της αποτέλεσε σημαντική εξέλιξη. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, ο Ρώσος αξιωματούχος παρέδωσε στον Κουλέμπα σχέδια συμφωνιών για την ειρήνευση και για το μελλοντικό καθεστώς της Ουκρανίας (εδαφικό, στρατιωτικό και συνταγματικό). Στις δημόσιες δηλώσεις του, ο Λαβρόφ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής συνάντησης του Βλαντιμίρ Πούτιν με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, κάτι που επίμονα ζητάει ο Ουκρανός πρόεδρος. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί μόνον αν και εφόσον ο Ζελένσκι θα είναι έτοιμος να συνθηκολογήσει με όρους αποδεκτούς από το Κρεμλίνο.

Τις προηγούμενες ημέρες, και οι δύο πλευρές είχαν κάνει κάποια βήματα προσέγγισης στο τεντωμένο σκοινί που μοιράζονται πάνω από τις φλόγες του πολέμου. Με δύο συνεντεύξεις του, στο αμερικανικό κανάλι ABC και στη γερμανική εφημερίδα Bild, ο Ζελένσκι υπονόησε πως είναι έτοιμος να κάνει δύο μεγάλους συμβιβασμούς: καθεστώς ουδετερότητας της Ουκρανίας με απόσυρση του αιτήματος για ένταξη στο ΝΑΤΟ και αποδοχή των τετελεσμένων στην Κριμαία και στο Ντονμπάς. Ως ανταλλάγματα ζήτησε την απόσυρση των Ρώσων από τις υπόλοιπες περιοχές που κατέχουν και την παροχή εγγυήσεων ασφαλείας στη χώρα του από όλες τις μεγάλες δυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία).

Από την πλευρά της, η Ρωσία διεμήνυσε μέσω της εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα ότι δεν εννοεί να καταλάβει ουκρανικά εδάφη και ότι αναγνωρίζει τον Ζελένσκι ως νόμιμο πρόεδρο, παρότι έως χθες τον περιέγραφε ως τοξικομανή και προστάτη νεοναζιστών. Με αυτά τα δεδομένα, το περίγραμμα ενός πιθανού συμβιβασμού αρχίζει να γίνεται ορατό: Ο Πούτιν θα κερδίσει, μετά την Κριμαία, το Ντονμπάς και την ουδετερότητα της Ουκρανίας, ενώ ο Ζελένσκι θα αποφύγει την επαπειλούμενη απώλεια της Οδησσού, του Χάρκοβο και άλλων πόλων, όπως και τη μετατροπή της Ουκρανίας σε περίκλειστο κράτος, χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα.

Η πίεση και στις δύο πλευρές για συμβιβασμό γίνεται ώρα με την ώρα πιο αφόρητη. Ηρωας της ημέρας, ο Ζελένσκι γνωρίζει ότι κινδυνεύει να χρεωθεί μια εθνική καταστροφή, η οποία θα διαγράψει μεμιάς τις εντυπώσεις από τις τρεις εβδομάδες θαρραλέας αντίστασης στον εισβολέα. Αλλά και ο Πούτιν βιάζεται να βγει από τον λάκκο με τα φίδια όπου εγκλώβισε τον εαυτό του και τη χώρα του. Οι πολλές εκατοντάδες, ίσως και αρκετές χιλιάδες νεκροί Ρώσοι στρατιώτες μαρτυρούν τη σφοδρότητα της ουκρανικής αντίστασης, που εξέπληξε τον Πούτιν και τους συνεργάτες του. Σε πόλεις που έχει καταλάβει ο ρωσικός στρατός, όπως η Χερσώνα και η Μελιτόπολη, χιλιάδες άμαχοι διαδηλώνουν με ουκρανικές σημαίες, δίνοντας μια πρώτη γεύση για το τι περιμένει τους εισβολείς στο ενδεχόμενο μακρόχρονου εγκλωβισμού τους. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

Πηγή άρθρου: www.defence-point.gr